Νέα Ελλάδα: Μικροσυμφέροντα, ρουσφέτια και οι πολλοί στο περιθώριο

_
Στις πρόσφατες διακοπές μου, μεταξύ άλλων, έκανα και το γύρο της Πελοποννήσου. Η περιοχή έχει μία ασύλληπτη ομορφιά, μια ποικιλία εικόνων που ενσωματώνει όλα τα δυνατά τοπία της Ελλάδας στο εσωτερικό της: ονειρικές παραλίες, ποτάμια, λίμνες, οροπέδια, δάση, κοιλάδες, άφθονο πράσινο, σπήλαια με λίμνες και μαγευτικά γειτονικά νησάκια. Δεν χρειάζονται άλλα λόγια μιας και όλοι γνωρίζουν. Οι κάτοικοί της αρκετοί: η τρίτη πόλη της Ελλάδας (σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης) καθώς και άλλα σημαντικά και αναπτυγμένα αστικά κέντρα. Και ο τουρισμός της για τα δεδομένα της ηπειρωτικής Ελλάδας είναι από τους υψηλότερους στη χώρα. Για την ιστορία της δε, ας μην τα αναφέρουμε μιας και όσοι έχουν στοιχειωδώς γνώση της επανάστασης του 21 ξέρουν. Ως εδώ καλά, είναι άλλωστε κάποια πράγματα τόσο φανερά που δεν χρειάζονται άλλης κριτικής.

Μας έκαναν όμως αρνητική εντύπωση, το κακό οδικό δίκτυο της και καθώς και η άνιση ή άδικη κατανομή των πόρων και εγκαταστάσεων. Μία αίσθηση του παραμελημένου σου έμενε. Για όποιον μπορεί να προεκτείνει λιγάκι την σκέψη του ίσως καταφέρει και φτάσει στα ζητήματα που ταλανίζουν την πατρίδα μας. Ας σημειώσω πως σαν Πελοποννήσιος δεν θέλω ούτε έχω σκοπό να χαρακτηριστώ από τοπικισμό ή παραπάνω μεροληψία υπέρ της ιδιαίτερης πατρίδας μου της Αχαΐας.

Οδηγώντας πρόσφατα προς την όμορφη Εύβοια και τη Χαλκίδα, εντυπωσιάστηκα από την άριστη πρόσβαση στην περιοχή και τον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο. Να αναφέρουμε, για το αρχείο, πως η αντίστοιχη γραμμή του ΟΣΕ Αθήνας - Πάτρας έχει πρόσφατα καταργηθεί. Είναι δυνατόν;

Βέβαια και στην ίδια την Πελοπόννησο απόλαυσα την οδήγηση στο νέο αυτοκινητόδρομο Κορίνθου – Τριπόλεως, μία απόσταση που διήνυσα με μία άνεση σαράντα πέντε λεπτών της ώρας. Την ίδια στιγμή ο αυτοκινητόδρομος Κορίνθου – Πατρών με την πολλαπλάσια κίνηση, τον προορισμό στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας προς τη δυτική Ευρώπη, είναι ένας παρωχημένος επαρχιακός δρόμος με αντίτιμο το αίμα και το χαμό πολλών οδηγών εξαιτίας της ακαταλληλότητάς του.

Πάτρα: πληθυσμός πάνω από 300 χιλιάδες, ο τρίτος μεγαλύτερος δήμος της χώρας και πολυσύχναστο λιμάνι. Τρίπολη: λιγότεροι από 40 χιλιάδες κάτοικοι. Ναι, ξεχάσαμε να σημειώσουμε, με αρκετούς βουλευτές της με ισχυρές διασυνδέσεις και επιρροές στην κεντρική εξουσία. Είπατε τίποτα;

Τις προάλλες οδηγούσα στην Καλαμάτα και περνούσα δίπλα από το σύγχρονο αεροδρόμιό της. Όμορφη πόλη με πληθυσμό πάνω από 70 χιλιάδες. Την ίδια στιγμή η Πάτρα δεν έχει διεθνές αεροδρόμιο! Είναι κοντά στην Αθήνα και μεγάλο λιμάνι είπατε; Ας κοιτάξετε λίγο την Ανκόνα ή το Μπάρι στην γείτονα χώρα και δείτε τις εγκαταστάσεις τους. Ή και την Νάπολι που βρίσκεται κοντά στη Ρώμη. Ξέχασα να σημειώσω πως οι έχοντες συμφέροντα στο λιμάνι της Πάτρας δεν καλοβλέπουν τη δημιουργία αεροδρομίου επειδή λένε θα αποτελούσε κίνδυνο να χάσουν την πελατεία τους που ταξιδεύει με το πλοίο. Η κοντόφθαλμη λογική τους αγνοεί την αναπτυξιακή ώθηση που μια τέτοια κατασκευή μπορεί να δώσει. Ακόμα, οι γειτονικοί νομοί ίσως και να μη θέλουν αεροδρόμιο στην Αχαΐα γιατί θα προτιμούσαν στις δικές τους περιοχές. Ίσως πάλι και οι βουλευτές του Νόμού Αχαΐας να μην έχουν τόσες γνωριμίες και προσβάσεις στην εξουσία. Μικροσυμφέροντα, ρουσφέτια, εξυπηρετήσεις των λίγων ή των κολάκων, είπατε τίποτα;

Είναι αδιανόητο η περιοχή της βορειοδυτικής Πελοποννήσου να διαθέτει δύο στρατιωτικά αεροδρόμια, από τα σημαντικότερα της χώρας με ενεργότατο ρόλο στις ασκήσεις και αναχαιτίσεις στο Αιγαίο και να μην μπορεί να αναβαθμίσει η πολιτεία ένα τουλάχιστον εκ των δύο σε πολιτικό (με μικρό κόστος μιας και οι σχετικές εγκαταστάσεις υπάρχουν σε μεγάλο βαθμό) ώστε να δώσει παραπάνω ώθηση στην περιοχή.

Επίσης είναι πρωτάκουστο να λειτουργεί η Εγνατία οδός χρόνια τώρα, συνδέοντας μικρές πόλεις ή κωμοπόλεις σε χρόνο dt και η πολλαπλάσιας κίνησης Εθνική οδός Αθηνών - Πατρών (έτσι την ονομάζουν, είναι απίστευτο) να μην είναι στοιχειωδώς μέσα στις σύγχρονες προδιαγραφές ασφαλείας και γρήγορης μετακίνησης. Είναι λυπηρό ο σιδηρόδρομος της Πελοποννήσου να μην λειτουργεί ή να είναι διαφορετικών προδιαγραφών από εκείνον την κεντρικής και βόρειας Ελλάδας. Είδες τι κάνει η κλάψα των τοπικών αξιωματούχων; Παίρνεις παραπάνω από ότι σου αναλογεί, ενώ ταυτόχρονα η σιωπή ή η αξιοπρέπεια σε βρίσκει πάντα ουραγό σε αυτά που σου αξίζουν.

Πού είναι η ισότητα, η ίση μεταχείριση στην Ελλάδα; Όνειρα θερινής νυκτός στη χώρα που βασιλεύει η γνωριμία, η εξυπηρέτηση των γνωστών, τα μικροσυμφέροντα που δεν θέλουν τις αλλαγές για το καλό των πολλών και γενικώς η δημιουργία του κάθε τι για να βολευτούν και καρπωθούν οι λίγοι αυτά που προορίζονται για τους πολλούς - και με τα χρήματα των πολλών.

Οι μνήμες της ιστορίας μας είναι πρόσφατες με τους φόρους που όλοι οι Έλληνες πλήρωναν για τα έργα υποδομής της Αθήνας και τις άχρηστες Ολυμπιακές εγκαταστάσεις (σε μία μόνο πόλη). Μας κορόιδευαν απλά ότι αυτοί οι αγώνες της μίας πόλης, θα είναι αγώνες σε όλη την Ελλάδα.

Χρειάζεται μαζική κινητοποίηση των τοπικών κοινωνιών και η παράκαμψη των στενών συμφερόντων των λίγων που προσπαθούν να σιωπήσουν τη φωνή των πολλών. Οι δράσεις αυτές καλό θα ήταν να περιέχουν και συγκριτικές αντιπαραθέσεις για την δικαιότερη κατανομή των πόρων ανά την επικράτεια και των σχετικών έργων με ορθολογισμό. Ένας δίκαιος ανταγωνισμός είναι, έτσι πρέπει να εκλαμβάνεται και οι σχετικές προσπάθειες των ανθρώπων αυτή την ένταση ας έχουν.
_

Ύμνος κατασκήνωσης

_
Είμαστε παιδιά της Εθνικής
ζούμε εδώ πολύ ευτυχισμένα
με το ξύπνημα κάθε αυγής
προσευχή υψώνουμε σε Σένα
πλάστη Εσύ μας δίνεις την υγεία
τη χαρά την τόση ευτυχία
η ψυχή μας πάντα Σε ανυμνεί
Σε δοξάζει σε ουρανό και γη


Κάτω από του πεύκου τη σκιά
στου βουνού τον καθαρό αέρα
με τραγούδι γέλιο και χαρά
την ζωή περνούμε όλη μέρα
σαν αδέρφια ζούμε αγαπημένα
μα και στη δουλειά μας προκομμένα
η ψυχή μας πάντα Σε ανυμνεί
Σε δοξάζει σε ουρανό και γη

---------------

Στην κατασκήνωση στις εκδρομές παιδιά
στου Διονύσου την πευκόφυτη πλαγιά
μακριά από την πόλη και απάνω στα βουνά
τραγουδάμε με χαρά


Να η ζωή που δεν τη νιώθει
όποιος δεν έζησε μαζί μας
όποιος δεν είδε τη ζωή μας
πάνω στα ψηλά βουνά

Πάλι θα φύγουμε θα πάμε μακριά
κει που δεν βρίσκεται ανθρώπου πατησιά
στ' άγρι' Ολύμπου και στης Οίτης τις κορφές
στα λαγκάδια, στις πλαγιές
__

Κατασκηνωτική βραδινή προσευχή

_
Η μέρα πάει, ο Ήλιος πάει
στα βουνά πέφτει η νύχτα βαθιά
σκοτεινιάζει, κι ο Θεός μας φυλάει

Χριστέ, στις σκηνές μαζεμένοι
μέσα στης νύχτας τη σιγή
τα παιδιά ψάλουμε όλα
στον Πλάστη,
μια προσευχή ευλαβική


Εσύ που έπλασες τον κόσμο,
και στα πουλιά δίνεις τροφή,
φάνου σπλαχνικός στα παιδιά Σου,
κι οδήγα μας στην αρετή

-------
Τέλη δεκαετίας 70, δεκαετία 80, αρχές δεκαετίας 90:
Διόνυσος, Χαλκιδική
_

Ελλάδα του σήμερα και του αύριο

_
Πληρώνεις ακριβά σε τουριστικό εστιατόριο και ο παραδοσιακός μπάρμπας δεν σου δίνει απόδειξη. Πόση απληστία μπορεί να έχει κανείς; Αυτοί οι άνθρωποι είναι εκείνοι που κλαίγονται πιο πολύ για την φοροεπιδρομή.

Ακούς στα μέσα ενημέρωσης: - Μπορείς να έχεις εμπιστοσύνη στους κυβερνώντες; Και σε λίγα λεπτά: - Δυστυχώς δεν μας κυβερνάει η εκλεγμένη κυβέρνηση αλλά το ΔΝΤ και η ΕΕ. Η πλήρης παράνοια. Θα ανησυχούσα αν όλοι αυτοί έλεγαν κάτι θετικό, ας αισιοδοξούμε λοιπόν.

Ο χαζοχαρούμενος, ψευδός σχολιαστής, αφού μιλάει χωρίς φόβο και ευθύνη για επικείμενη χρεοκοπία και σε λίγο τον πιάσουν τα νευρικά γέλια, μας ‘πάει’ σε μία μουσική, όπως λέει, γέφυρα με τραγούδια ανάλογου επιπέδου.

Πολλοί κάτοικοι δεν μπαίνουν καν στον κόπο να κρατήσουν αποδείξεις για την εφορία. Έχουν βγάλει τα συμπεράσματά τους, κοροϊδεύουν το μέτρο, χλευάζουν το σύστημα, τα γνωρίζουν όλα καλύτερα από τον καθένα.

Η μελαγχολία της πατρίδας μετά τις ειδήσεις των οκτώ υπήρχε και πριν το ΔΝΤ, βλέπε και το βιβλίο του Μάνου Ελευθερίου. Όποιος έπαιρνε στα σοβαρά τους αγχωμένους γραβατοφόρους του τρόμου, σήμερα απλά ταυτίζεται μαζί τους. Οι λοιποί ανοίγουν το κανάλι λίγο πριν το σήριαλ των εννέα.


Η Ελλάδα είναι η χώρα της παντογνωσίας – κατά το πατριδογνωσίας. Πολλοί εκφέρουν άποψη για τα πάντα. Πώς έλεγε το αρχαίο ρητό: Εν οίδα ότι ουδέν οίδα; (ένα ξέρω ότι δεν ξέρω τίποτα). Μα, λοιπόν, καμιά σχέση.

Αν πλήρωναν μόνο οι μισοί για τις απλές παρανομίες τους στην Ελλάδα, θα είχαμε λύσει σημαντικό από το πρόβλημα του χρέους: οδήγηση, στάθμευση, καθαριότητα, ηχορύπανση, παροχή αποδείξεων αγορών, τήρηση απλών νόμων στις πόλεις και την ύπαιθρο.

Αν πλήρωναν τα μισά, κύρια οι κλαμένοι, πλούσιοι φοροφυγάδες (- δεν βγαίνω, - δεν θα μου μείνει τίποτα κι εμένα,) η Ελλάδα θα είχε πλεόνασμα, καθόλου χρέος και λογικά υψηλή ανάπτυξη.

Αν κόβονταν μαχαίρι ή μειώνονταν δραστικά τα φακελάκια και οι μαύροι χρηματισμοί (τι πιο απλό από μία καταγγελία;) θα είμαστε ο μεγαλύτερος παράδεισος της γης.

Η σιωπηλή πλειοψηφία των τίμιων, εργατικών και πατριωτών ας ενωθεί με τους αγανακτισμένους και μεταλλαχθούν σε μία νέα πρόταση με ύφος, ήθος και προοπτική επιδιώξεων του καλού. Δεν υπάρχει άλλη λύση.
_

Τὸ καλοκαίρι

_

Ὁ κόσμος λάμπει σὰν ἕνα ἀστέρι,
βουνὰ καὶ κάμποι, δένδρα, νερά,
γιορτάζουν πάλι, καθὼς προβάλει
τὸ καλοκαίρι. Θεοῦ χαρά!

Φωνοῦλες γέλια φέρνει τ᾿ ἀγέρι
μέσ᾿ ἀπ᾿ τ᾿ ἀμπέλια τὰ καρπερά.
Παιδιὰ ἀγγελούδια ψέλνουν τραγούδια
στὸ καλοκαίρι. Θεοῦ χαρά!

Τὴν ὥρα τούτη σκορπᾶ ἕνα χέρι
χάδια καὶ πλούτη, κι ἡ γῆ φορᾶ,
σὰν μιὰ πορφύρα. Ζωῆς πλημμύρα
τὸ καλοκαίρι. Θεοῦ χαρά!

Ἡ φύσις πέρα ὦ νέοι καὶ γέροι,
σὰ μιὰ μητέρα μᾶς καρτερᾶ.
Ἡ φύσις ὅλη σὰν περιβόλι
τὸ καλοκαίρι. Θεοῦ χαρά!

Κωστὴς Παλαμᾶς

Πηγή:
http://users.uoa.gr/~nektar/arts/tributes/kwsths_palamas/poihmata.htm
__

Καθαριότητα και αποκομιδή των απορριμμάτων στην Πάτρα το 2011

_
Η Πάτρα είναι όμορφη πόλη, το έχουν πει επισκέπτες και ουδέτεροι παρατηρητές. Η μοναδική της τοποθεσία, ο συνδυασμός βουνού και θάλασσας, η εύκολη πρόσβαση σε κοντινές παραλίες κι εξοχές, το αρκετό πράσινο ‘εντός των τειχών’ την κατατάσσουν ψηλά ως ιδιαιτέρως ελκυστική. Αν συνοδευόταν και με λίγο παραπάνω διαφήμιση και φροντίδα από τους κατοίκους της θα είχε και την ανάλογη φήμη. Δυστυχώς σήμερα αυτή η εικόνα υπονομεύεται από το απαράδεκτο φαινόμενο των σκόρπιων σκουπιδιών και των παραγεμισμένων κάδων απορριμμάτων στους δρόμους της. Η κατάσταση έχει πια φτάσει στο απροχώρητο και ήδη στους τελευταίους τρεις μήνες έχουμε από μία εβδομάδα ανά μήνα ελλιπούς ή καθόλου αποκομιδής των απορριμμάτων.

Η κύρια ευθύνη είναι των κατοίκων της πόλης και έπειτα των υπαλλήλων της καθαριότητας που προσωπικά εργάζονται ικανοποιητικά και με αρκετή συνέπεια – έστω και αν επισημάνθηκαν κάποιες αδυναμίες. Όμως τελευταία μεγάλο μερίδιο ευθύνης φέρουν και οι δημοτικοί άρχοντες κάτι που κρίνεται εκ του αποτελέσματος της δουλειάς τους. Η πρόσφατη εικόνα της πόλης στο ζήτημα της αποκομιδής έχει χειροτερέψει παραπάνω από κάθε άλλη φορά.


Για να ξεκαθαρίσουμε τις ευθύνες του καθενός ξεχωριστά:

Πολίτες: Έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης μετά την δημοτική αρχή. Είναι η πηγή πολλών προβλημάτων και αυτό διαπιστώνεται εύκολα από την αγραμματοσύνη του μέσου Έλληνα σε πολλές περιπτώσεις. Πόσα αναμμένα ή όχι υπολείμματα τσιγάρων πετιούνται από τα αυτοκίνητα ή κουτιά αναψυκτικών ή πλαστικά ποτήρια καφέ; Οι παραλίες μας αφήνονται με αρκετά απορρίμματα το απόβραδο ή και νωρίτερα. Υπάρχουν βέβαια και οι καλοί, συμφωνούμε εδώ, μήπως όμως αυτοί καταντούν μειοψηφία; Πόσο γραφικός ας πούμε είναι σήμερα κάποιος που κάπνισε στο δρόμο, σβήνει το τσιγάρο του και ψάχνει για καλάθι (όχι κάδο) απορριμμάτων να το πετάξει; Αυτή η συμπεριφορά των πολλών προφανώς επεκτείνεται και στα προς αποκομιδή απορρίμματα. Πόσοι συμπολίτες μας γνωρίζουν τον κανονισμό καθαριότητας; Αστεία πράγματα θα μου πείτε στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας. Τι να σου κάνουν όμως και άνθρωποι που δεν είναι καν στοιχειωδώς μορφωμένοι και η πολιτεία δεν έχει σχεδόν ποτέ τιμωρήσει (ούτε καν απευθύνει σύσταση) για μία παράβαση (π.χ. παράνομα υπολείμματα σε κάδους που προορίζονται μόνο για οικιακά σκουπίδια). Η εφαρμογή του νόμου και οι ποινές είναι συχνές σε πιο πολιτισμένες κοινωνίες – οι πιο πολλοί μας έχουμε ταξιδέψει.

Δημοτική Αρχή: Οι επικεφαλής του Δήμου έχουν αναντίρρητα το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης γιατί αυτοί είναι εκείνοι που χαράσσουν, υλοποιούν το σχέδιο καθαριότητας και επιβλέπουν την σωστή εφαρμογή του. Επιπρόσθετα, αυτοί είναι που πρέπει να ενημερώνουν και παρακινούν τους πολίτες για την καθαριότητα. Η προηγούμενη δημοτική αρχή έκανε μια προσπάθεια για τις σακούλες εκτός των κάδων που ήταν όμως ελλιπής. Πουθενά δεν ανέφερε για τις ώρες τοποθέτησης των απορριμμάτων, το πακετάρισμά, το διαχωρισμό τους και τα σχετικά. Δυστυχώς ο έλεγχος σήμερα είναι ανύπαρκτος εφόσον η Δημοτική Αστυνομία είναι μάλλον Δημοτική Τροχαία, μην εκτελώντας δράσεις στις υπόλοιπες αρμοδιότητές της. Σήμερα παρατηρείται ακόμα και η μη τήρηση του προγράμματος αποκομιδής από το δήμο Πατρέων - αν είναι γνωστό αυτό στους κατοίκους - για πάρα πολλούς λόγους (απεργίες και έλλειψη κάδων είναι οι βασικότεροι λόγοι). Στην καλύτερη των περιπτώσεων το απορριμματοφόρο περνά κάθε 3 μέρες, τυχαία χωρίς πρόγραμμα. Αξιότιμε κύριε Δήμαρχε και αντιδήμαρχε καθαριότητας, αν σκοπεύετε να περνάτε κάθε 3-4 μέρες, ας ενημερώσετε τους κατοίκους των περιοχών ποιες ακριβώς μέρες ώστε να αποθέτουν τα σκουπίδια τους την ακριβή ημέρα, το πολύ μία ώρα πριν την αποκομιδή όπως προβλέπεται.


Εργαζόμενοι της καθαριότητας: Αυτοί έχουν το μικρότερο μερίδιο ευθύνης, ίσως μόνο οι συνδικαλιστές όταν το παρατραβούν με τις μεγάλες σε διάρκεια απεργιακές κινητοποιήσεις, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία των πολιτών – δεν είναι απαραίτητο να χρειαστεί να επέμβει ο εισαγγελέας για να διαπιστωθεί. Πραγματικά δεν μπορεί ο κάθε επικεφαλής του σωματείου εργαζομένων να μιλάει με τόση αναίδεια, να ρωτά χωρίς ίχνος σεβασμού το θεσμικό πρόσωπο του αντιδημάρχου πόσο μισθό παίρνει και ταυτόχρονα να κινδυνεύει όλη η πόλη από τις απεργίες. Δεν γνωρίζουμε πόσες ώρες εργάζονται εβδομαδιαία, όμως η αποκομιδή κάθε 3-4 μέρες δεν δικαιολογείται ούτε από μειώσεις προσωπικού ούτε από την επέκταση του δήμου με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Σε γενικές γραμμές πάντως εκτελούν ικανοποιητικά τα καθήκοντα τους εφόσον δεν εκπονούν κάποιο σχέδιο αλλά απλά ακολουθούν εντολές.

Αυτή είναι η καταγραφή της κατάστασης χωρίς σκοπιμότητες υπέρ ή εναντίον κανενός. Αν κάποιος διαβάσει ανάμεσα στις γραμμές θα καταλάβει ποιο είναι το σωστό για να πράξει η κάθε πλευρά.

ΥΓ1: Η ιστοσελίδα του δήμου για ενημέρωση και διαδραστική επικοινωνία (προτάσεις παράπονα, ακόμα και καταγγελίες) είναι: www.e-patras.gr.
ΥΓ2: Τον κανονισμό καθαριότητας μπορεί κάποιος να τον διαβάσει εδώ:
http://www.e-patras.gr/portal/c/document_library/get_file?folderId=292151&name=DLFE-12671.pdf
_

Καλοκαίρι και οικονομική κρίση

_
Στο έμπα του Ιούλη μερικές μέρες ήδη και το καλοκαίρι φαίνεται να δίνει την προσωρινή λύση για την οικονομική κρίση. Μπορεί ο Ιούνιος να ήταν αρκούντως σκληρός αλλά η συνέχεια αναμένεται διαφορετική για το προσεχές δίμηνο. Πώς θα γινόταν διαφορετικά όταν:

– Και οι πολιτικοί μας είναι που χρειάζονται διακοπές. Όσο λιγότερη συνεπώς είναι η παρουσία τους, τόσο λιγότερα τα λάθη και οι ασυναρτησίες τους. Ελπίζουμε μόνο, τον Σεπτέμβριο να μην κοιτάξουν να αναπληρώσουν με τις επιδόσεις τους. Θα μου λείψει μόνο το νανούρισμα στις ομιλίες τους αργά που μου προσέφεραν απλόχερα και οι σατυρικές εκπομπές της επικαιρότητας από τις γκάφες τους.

– Οι διεθνείς κερδοσκόποι και οι εταιρείες αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και διαμόρφωσης του κλίματος των αγορών έχουν κι αυτοί ανάγκες που πρέπει να ξοδέψουν το περίσσευμα των χρημάτων τους ώστε να επιβεβαιώσουν την κυριαρχία τους. Αν και αυτοί κάνουν διακοπές ή και δρουν όλο τον χρόνο. Η συγκέντρωση αμύθητου πλούτου προφανώς δεν έχει εποχές και τόπο.


– Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αυτοί οι άνθρωποι με την γλύκα στο στόμα, οι παχυλά αμειβόμενοι που αστεία μιλούν για δήθεν επικείμενη καταστροφή και τα συναφή, που θα βγουν σε άδεια και αυτοί. Οι αντικαταστάτες τους, όπως και να έχει, δεν έχουν τον ίδιο ζήλο στη διαμόρφωση του κλίματος του τρόμου για τον λαό.

– Ο λογής επικεφαλής πολυεθνικών και πολυεκατομμυριούχοι της διεθνούς επιχειρηματικής σκηνής που δεν διστάζουν να ανακοινώνουν μέτρα περικοπών και απομάκρυνσης πλεονάζοντος προσωπικού, όπως λένε τις απολύσεις στην ξύλινη ‘επιχειρηματική’, που χρειάζονται κι αυτοί να δικαιολογήσουν ένα life style που αρμόζει στο ‘υψηλό’ τους επίπεδο.

– Αρκετοί προσφάτως μεταφερθέντες ‘αστοί’ των μεγαλουπόλεων – ιδίως αυτοί με την πρόσκαιρη οικονομική επιφάνεια, που θα αποχωριστούν τις πόλεις μαζί με τα υπερμεγέθη τζιπ τους, δίνοντας αναπνοές ποιότητας στον λαό: Καθαρότερο περιβάλλον, λιγότερη ρύπανση και παρανομία στις πόλεις. Θα υποφέρει η ύπαιθρος βέβαια για λίγο, αλλά τι να κάνουμε;

Ο λαός τι κάνει σε όλα αυτά; Κάποτε οι εργαζόμενοι ζούσαν και ανέπνεαν για το πότε θα αρχίσει η άδειά τους να εκδράμουν στις παραλίες και τις εξοχές. Σήμερα δυστυχώς το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να κρατήσουν τις δουλειές τους ή αν τους έχει απομείνει ελάχιστο κέφι για διακοπές να την βγάλουν όσο πιο φτηνά μπορούν. Μέσα σε αυτούς βέβαια υπάρχουν και οι εξαιρέσεις όχι τόσο από πλευράς οικονομικής ή όχι επάρκειας αλλά μάλλον από την απώλεια της αίσθησης του τι συμβαίνει στην χώρα, οι οποίοι και συνεχίζουν ανέμελα τις διακοπές και την ξεγνοιασιά τους.

Κάποτε οι διακοπές ήταν η επιβράβευση των κόπων μιας ολόκληρης χρονιάς και το πρόσκαιρο ευ ζην για τον καθένα. Σήμερα κατάντησε να είναι πολυτέλεια και αυτές περιορίζονται σε μέγιστο μονοψήφιο αριθμό ημερών και με τα πιο οικονομικά μέσα: σκηνές, απλά δωμάτια, λυόμενα. Πού είναι οι εποχές που μετρούσαμε ανάποδα για την έναρξη της καλοκαιρινής άδειας;


Βέβαια μέσα από την οικονομική συγκυρία υπάρχει το κέρδος της γνώσης. Αρκετά πρόσφατα ζούσαμε πολλοί με αναφορά στις διακοπές. Μάλλον γιατί η ζωή μας ήταν κενή και περιμέναμε το άλλο κενό να την γεμίσει. Ζούσαμε για το κενό του κενού μας. Τουλάχιστον σήμερα κερδίσαμε τη γνώση της συνειδητοποίησης των δυσκολιών της αληθινής καθημερινότητας και του νοήματός της. Η αληθινή ζωή βρίσκεται μέσα στην ρουτίνα της. Το κάθε ωραίο είναι μία επανάληψη και η απόλαυση της σημαίνει απόλαυση της ζωής. Οι διακοπές δεν έχουν νόημα αν δεν έχει η ενασχόλησή μας με εφήμερες δημιουργικές δράσεις και η κρίση μας βοηθάει να το συνειδητοποιήσουμε καλά. Δεν έχει σημασία αν είναι περισσότερες σε διάρκεια, λιγότερες ή καθόλου. Η απάντηση στο ερώτημα:

- Πού πήγες φέτος το καλοκαίρι;

δεν θα είναι αυτονόητα καταφατική ούτε δύσκολη. Δεν θα έχει άλλωστε και πολλή σημασία μιας και οι αξίες έχουν επανακαθοριστεί με θετικό τρόπο. Το ίδιο ισχύει και για τις επικείμενες δράσεις του λαού σαν υλοποίηση αυτών των αξιών με σκοπό την ποιοτικότερη ζωή του.
_