Μικρές ιστορίες

_
Ο γιος του ήταν ατίθασος από μικρός. Δεν ξέρω αν οφείλεται στην ανατροφή του ή ήταν έμφυτο από τη γέννησή του. Προσωπικά πιστεύω ότι δύσκολα γεννιέται κανείς κάπως στο χαρακτήρα του. Η μάνα του δεν του έκανε όλα τα χατίρια και οι παππούδες με τις γιαγιάδες ήταν καλοί μαζί του. Μήπως όμως επειδή οι παππούδες τα αποδέχονταν όλα και δεν του έβαζαν όρια, καλομαθαίνοντας τον; Ποιος ξέρει; Ο πατέρας ήταν μεροκαματιάρης, εργατικός και τίμιος, τα έδινε όλα στην οικογένεια. Μιας και οι δικοί του προσφέρθηκαν να βοηθήσουν, δεν είπε όχι. Κάποτε, αργότερα στην εφηβεία του, μέσα από τις πολλές κουβέντες και αντιπαραθέσεις μεταξύ πατέρα και γιου, εκείνος λέει στο παιδί του, ελαφρώς απογοητευμένος:

- Εσύ παιδί μου δεν θα γίνεις ποτέ άνθρωπος ..

Οι κουβέντες αυτές φάνηκε να αποτυπώθηκαν στο νεαρό.


Τα χρόνια πέρασαν, ο γιος είχε ξενιτευτεί από τη μικρή πολιτεία για να συνεχίσει τη ζωή του. Οι επαφές με την οικογένεια ολοένα και λιγόστευαν, μέχρι που χάθηκαν, ας μην εξηγήσω τον λόγο εδώ. Πέρασαν χρόνια, θα ήταν γύρω στα εικοσιπέντε από το περιστατικό όταν ένας αστυνομικός χτυπάει την πόρτα στο σπίτι του γέρου πια πατέρα.

- Ο γιος σας θέλει να σας δει,
- Πώς, είναι καλά; έχω να τον δω πολλά χρόνια,
- Ναι, έχει έρθει εδώ στην πόλη, μου είπε να πάμε μαζί,
- Νόμισα πως με έχει ξεχάσει τελείως.

Ο αστυνομικός οδηγεί τον πατέρα στο γιο του. Μόλις τον αντικρίζει, ο νέος άντρας, αντί χαιρετισμού του απευθύνεται:

- Γεια σου πατέρα, έγινα εισαγγελέας, βλέπεις; Και ας έλεγες εσύ πως δεν θα γίνω ποτέ άνθρωπος.

Μετά από αυτό, ο πατέρας ήταν πιο πολύ σαστισμένος, παρά χαρούμενος που τον αντίκρισε.

- Γιε μου δυστυχώς έγινες χειρότερος από πριν. Με τον αστυνομικό ζήτησες να με δεις μετά τόσα χρόνια; Λυπάμαι αλλά δεν έγινες άνθρωπος ..

-----------

Ο γέρος πατέρας είχε περάσει τα ογδόντα. Το πάρκινσον είχε προχωρήσει σημαντικά, τα χέρια του τρεμόπαιζαν και του έτρεχαν τα σάλια. Το θέαμα δεν ήταν ότι το καλύτερο για τους επισκέπτες της οικογένειας. Ωστόσο τα εγγόνια του, τα παιδιά του γιου του, τον αγαπούσαν και το περιέβαλλαν με φροντίδα και ζεστασιά. Δεν τους ενοχλούσε καν το γεγονός του πώς έδειχνε.

Ο γιος, αφού το καλοσκέφτηκε και το συζήτησε με την γυναίκα του, το πήρε απόφαση. Θα τον κατέβαζε στο υπόγειο για να μένει και να ζει εκεί ώστε να μην του αποσπά την προσοχή και τον εκθέτει όταν θα δεχόταν τις επισκέψεις των φίλων και γνωστών του. Μάλιστα, το σκεφτόταν να προσλάβει μία γυναίκα εσωτερική για να μην έχει καν την έγνοια της περιποίησης – που πολλές φορές δεν είναι και ευχάριστη.


Το ανακοίνωσε στα παιδιά του κάπως βιαστικά, μάλλον για να το παρουσιάσει σαν τετελεσμένο και να προλάβει τις αντιδράσεις. Αργότερα, αφού είχε πάρει οριστικά την απόφασή του, απευθύνθηκε στον μικρότερο του γιο.

- Παιδί μου πάρε το πάπλωμα να το πάμε κάτω όταν θα είναι ο παππούς να σκεπάζεται.

Ο νεαρός γιος δεν έφερε αντίρρηση, ήταν όμως σκεπτικός. Χωρίς να καθυστερήσει κι άλλο του απαντά:

- Εντάξει πατέρα, μόνο μία στιγμή.
- Τι θέλεις;
- Να κόψω ένα κομμάτι από το πάπλωμα, το μισό.
- Γιατί να το κάνεις;
- Να το φυλάξουμε για σένα όταν θα γεράσεις σε λίγα χρόνια και θα πας στο υπόγειο.
_

Ερωτικό κάλεσμα

_
Ἔλα κοντά μου, δὲν εἶμαι ἡ φωτιά.
Τὶς φωτιὲς τὶς σβήνουν τὰ ποτάμια.
Τὶς πνίγουν οἱ νεροποντές.
Τὶς κυνηγοῦν οἱ βοριάδες.
Δὲν εἶμαι, δὲν εἶμαι ἡ φωτιά.

Ἔλα κοντά μου δὲν εἶμαι ἄνεμος.
Τοὺς ἄνεμους τοὺς κόβουν τὰ βουνά.
Τοὺς βουβαίνουν τὰ λιοπύρια.
Τοὺς σαρώνουν οἱ κατακλυσμοί.
Δὲν εἶμαι, δὲν εἶμαι ὁ ἄνεμος.

Ἐγὼ δὲν εἶμαι παρὰ ἕνας στρατολάτης
ἕνας ἀποσταμένος περπατητὴς
ποὺ ἀκούμπησε στὴ ρίζα μιᾶς ἐλιᾶς
ν᾿ ἀκούσει τὸ τραγούδι τῶν γρύλων.
Κι ἂν θέλεις, ἔλα νὰ τ᾿ ἀκούσουμε μαζί.

Μενέλαος Λουντέμης
_
_

Funeral Blues

_
Stop all the clocks, cut off the telephone,
Prevent the dog from barking with a juicy bone,
Silence the pianos and with muffled drum
Bring out the coffin, let the mourners come.

Let aeroplanes circle moaning overhead
Scribbling on the sky the message He is Dead.
Put crepe bows round the white necks of the public doves,
Let the traffic policemen wear black cotton gloves.


He was my North, my South, my East and West,
My working week and my Sunday rest,
My noon, my midnight, my talk, my song;
I thought that love would last forever: I was wrong.

The stars are not wanted now; put out every one,
Pack up the moon and dismantle the sun,
Pour away the ocean and sweep up the woods;
For nothing now can ever come to any good.

W.H. Auden
_

Sceptic girl

Sceptic girl, give me a smile,

put up your mood, make my day

don’t worry, nothing matters

next day, it will be better



See life, from bright side

try to find, the best way

pick up the diamonds

from the dusty ground




In all the town, I didn’t see

prettier woman than you

even a lot of people say

the place is full of them



I want to wish, the best for you

I am really happy, if I know,

your life, is full of joy

and your dreams come true

_

Elegant

At last I saw you from close
face to face in your place
standing tall, waiting for me
elegant woman in your dress

Your smile, eyes, and posture
the warm behavior to me
your sense of humor and good feeling
your style and slender silhouette


Classical music, plastic arts
all the beautiful things you like
in a city of culture, full of thinking,
educated people

You don’t believe it but you’re clever
you don’t accept it but you can
often sarcastic for yourself
this is so good, no doubt

Far away, I am today
far from your close embrace
I miss your presence
but I am happy, I'll see you one day
_

Οι Δέκα Καλύτερες Ελληνικές παραλίες

_
Συζητώντας για τις ομορφότερες ακρογιαλιές της χώρας, πλοηγηθήκαμε σε μία ιστοσελίδα με τις δέκα καλύτερες παραλίες της Ελλάδας. Μία κατά το μάλλον ή ήττον υποκειμενικής επιλογής λίστα, που όμως μας άρεσε η παρουσίαση και οι εικόνες της καθεμίας επιλογής ξεχωριστά. Αντιρρήσεις, διαφωνίες, σχόλια; Το συζητάμε. Καλό καλοκαίρι !!


Μύρτος, Κεφαλλονιά

Φιγουράρει -δικαίως- κάθε χρόνο στο top 3 των παραλιών παγκοσμίως. Απόκρημνα βράχια, λευκή άμμος και απεραντοσύνη στο γαλάζιο του Ιονίου, 30 χλμ. από το Αργοστόλι. Σήμα κατατεθέν του νησιού με δυτικό προσανατολισμό, χαρίζει στους τυχερούς επισκέπτες της μαγικό ηλιοβασίλεμα. Διαθέτει τα απαραίτητα (καντίνες και λίγες ξαπλώστρες), αλλά είναι αχανής, έτσι δεν θα σου στερήσει την αίσθηση ότι είσαι μόνος, με τη φύση στα καλύτερά της.
Μην υποτιμάς τα μεγάλα κύματα που κάθε χρόνο «καταπίνουν» πολλούς παράτολμους κολυμβητές.


Μπάλος, Χανιά

Ένα μικρό κομμάτι παραδείσου «κόπηκε» και δημιούργησε μια τροπική λιμνοθάλασσα 56 χλμ. ΒΑ των Χανίων. Λευκή άμμος και αβαθή, διάφανα νερά κάνουν κάθε σχόλιο να μοιάζει περιττό. Υπάρχουν τα βασικά και λίγες ξαπλώστρες. Η πρόσβαση γίνεται με καραβάκι από το Καστέλλι Κισσάμου ή μετά από 8 χλμ. δύσβατου χωματόδρομου από την Καλύβιανη. Απέναντι, μπορείς να δεις την ήμερη Γραμβούσα με το ενετικό κάστρο στο λόφο.
Βόρεια του Μπάλου, στο ακρωτήρι Κώρυκον, υπάρχουν ερείπια ρωμαϊκής πόλης με ναό αφιερωμένο στον Απόλλωνα.


Της γριάς το πήδημα, Άνδρος

Ιδιαίτερο τοπίο που συνοδεύεται από έναν ακόμα πιο ιδιαίτερο μύθο. Μόλις 2 χλμ. ΒΑ του όρμου Κορθίου, μπορείς να αφεθείς στα καταγάλανα νερά της με το ψιλό βοτσαλάκι και να χαζέψεις ανενόχλητος τα «κέφια» της φύσης. Η δύσκολη πρόσβαση με καραβάκι από τον όρμο ή οδικώς, μέχρι ενός σημείου, έχει αφήσει αναλλοίωτη την άγρια ομορφιά του μικρού κυκλαδίτικου θησαυρού.
Για να μην πηγαίνει ο νους σου στο πονηρό... η «γριά», προσποιούμενη την ανήμπορη επί Τουρκοκρατίας, έκανε τους Έλληνες να ανοίξουν την πύλη του φρουρίου το οποίο αλώθηκε με αυτό τον τρόπο. Από τις τύψεις για την προδοσία της, πήδηξε και πέτρωσε.


Σαρακήνικο. Μήλος

Βρίσκεται δυτικά του Αδάμαντα, του λιμανιού της Μήλου, και 10 χλμ. από την Πλάκα. Τα σμιλεμένα από τη θάλασσα, κατάλευκα, επιμήκη βράχια του, φιλοξενούν μικρές σπηλιές, ενώ ανάμεσά τους υπάρχει μια μικρή -αλλά συνήθως κατάμεστη- παραλία. Η απουσία βλάστησης και τα καταγάλανα νερά συνθέτουν ένα τοπίο που κόβει την ανάσα. Θα το προσεγγίσεις ακολουθώντας έναν βατό χωματόδρομο 700 μέτρων. Προμηθεύσου τα απαραίτητα, γιατί η οργάνωση εδώ... «άργησε μια μέρα».
Πρόκειται για πανάρχαιο τοπίο 3 εκατομμύριων ετών, που διαμορφώθηκε από επιστρώσεις και πλήθος απολιθωμάτων.


Σίμος, Ελαφόνησος

Οι 5 ώρες που τη χωρίζουν από την Αθήνα δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτό που θα αντικρίσεις. Στο χωριό Βιγκλάφια παίρνεις φεριμπότ (για 10΄) και το ταξίδι στο όνειρο ξεκινά. Κατάλευκη, καυτή άμμος σαν πούδρα στη «διπλή» παραλία και τιρκουάζ νερά που δεν θα ξεχάσεις ποτέ. Το camping του Σίμου σε εφοδιάζει με τα απαραίτητα και τα πάρτι στο ηλιοβασίλεμα με κιθάρα είναι λόγος να μην επιστρέψεις ποτέ πίσω.
Στην αρχαιότητα ήταν χερσόνησος που καταποντίστηκε τον 1ο αι. μ.Χ. και ευδοκιμούσε το κυνήγι κόκκινου ελαφιού.


Ναυάγιο, Ζάκυνθος

Πασίγνωστη και ανέγγιχτη από ανθρώπινο χέρι, οφείλει τη σοκαριστική ομορφιά της στην «ιδιότροπη» σμίλη του Ιονίου. Προσβάσιμη μόνο με πλοίο από κάθε σημείο του νησιού. Κάτω από το μοναστήρι του Αγ. Γεωργίου των Γκρεμνών υπάρχει μια σιδερένια εξέδρα που κρέμεται στο κενό και σου επιτρέπει να τη θαυμάσεις από ψηλά.
Το ναυάγιο συνέβη το 1982 , όταν το πλοίο Παναγιώτης, που μετέφερε παράνομα τσιγάρα από την Τουρκία, εξόκειλε εδώ. Οι ντόπιοι θυμούνται χιλιάδες κούτες να επιπλέουν και το πλήρωμα να κολυμπά για να ξεφύγει από την ακτοφυλακή.


Πόρτο Κατσίκι, Λευκάδα

Βρίσκεται κοντά στο Αθάνι, σε απόσταση 40 χλμ. από την πόλη της Λευκάδας. Προσεγγίζεται οδικώς ή με καΐκια που ξεκινούν από τη Βασιλική και το Νυδρί. Χαρακτηριστικό της, τα πανύψηλα κι απόκρημνα λευκά βράχια, με την εξίσου κατάλευκη αμμουδιά και τα κρυστάλλινα, βαθυγάλαζα νερά, τα οποία είναι ρηχά και δροσερά κοντά στην ακτή, αλλά βαθαίνουν απότομα ως τα 350 μέτρα. Υπάρχουν καντίνες, ξαπλώστρες και πάρκινγκ 100 σκαλοπάτια πάνω από τη στενή σχετικά ακτή.
Η περιοχή είναι σεισμογενής και κατά καιρούς πέφτουν «κομμάτια» του βουνού και βράχοι, συνήθως το χειμώνα.


Πρέβελη, Ρέθυμνο

Αλώβητη εικόνα αφρικανικής όασης με τον ποταμό Κουρταλιώτη να εκβάλλει στο καταγάλανο Λιβυκό, αφού πρώτα διασχίσει ένα φοινικόδασος. Βρίσκεται 40 χλμ. νότια του Ρεθύμνου και διαθέτει τα απολύτως απαραίτητα -σοφή κίνηση. Μπορείς να πας οδικώς ως τον Πλακιά και μετά με καραβάκι. Η εναλλακτική, αν και περιλαμβάνει μαγική θέα από ψηλά, θα σε υποχρεώσει σε δύσβατη πορεία με απότομα σκαλοπάτια.
Mοναδική εμπειρία, να «ανέβεις» τον ποταμό και να αφήσεις το μαγικό τοπίο να σε συνεπάρει.


Canal d’ Amour, Κέρκυρα

Αριστερά από το Σιδάρι, 36 χλμ. από τη Χώρα, θα συναντήσεις το περίφημο Canal D'Amour, ένα άνοιγμα στο βράχο, μέσα στη θάλασσα. Είναι τοπίο πρωτόγνωρης ομορφιάς με δαντελωτούς όρμους και μικρές φυσικές πισίνες. Ο ψαμμόλιθος των βράχων «μαστιγώνεται» από το νερό και τον αέρα και σχηματίζει εντυπωσιακά σύνολα που μοιάζουν με έργα εκκεντρικού καλλιτέχνη.
Η παράδοση λέει ότι όποιος κολυμπήσει σε αυτό το πέρασμα, θα συναντήσει στην άλλη πλευρά τον έρωτα της ζωής του. Λες...;


Κολυμπήθρες, Πάρος

Περιτριγυρισμένη από βράχια σε σχήμα φυσικών γλυπτών, δημιουργεί μια μαγευτική κολυμπήθρα. Κάνε μακροβούτια στα τιρκουάζ νερά της ή δάμασε τα κύματα «καβάλα» σε ένα jet ski. Υπάρχει πλήρης οργάνωση με ταβερνάκια να ξεφυτρώνουν από παντού, τα οποία ωστόσο δεν αλλοιώνουν την ασύλληπτη ομορφιά του τοπίου. Βρίσκεται ΝΔ της Νάουσας και προσεγγίζεται οδικώς, αλλά και με καραβάκι.
Η πιο διάσημη παραλία του νησιού οφείλει το όνομα της στο ιδιόμορφο σχήμα της!

------------------------------
Πηγή: http://trelokouneli.blogspot.com/2010/07/10_22.html
_

Στιγμές

_
Ξάφνου εμφανίστηκες εμπρός μου
παρουσία απλή μα αξιοπρόσεκτη
το μειδίαμα σου και η κλειστή αγκαλιά σου
η έμφυτη ευγένεια που εξωτερίκευες

Η ευφυΐα σου χωρίς να γίνεσαι πολύπλοκη
το βάδισμά και το στήσιμό σου
η φινέτσα και το χαμόγελό σου
ξεχώριζες με διαφορά μέσα στο πλήθος


Βήματα, πότε αργά πότε επιταχυνόμενα
μπρος, πίσω ή στο πλάι, περιστροφές
γύρω από τον άξονά σου
τόση λεπτοκοπιά να αποκαλύπτουν

Ήταν στιγμές μονάχα όλα αυτά
νομοτελειακά και μόνο
κάποια στιγμή θα έπαυαν να υφίστανται
όμως οι μνήμες ανεξίτηλες κρατούν

Γρήγορα και αναπάντεχα
γλυκόπικρη η γεύση που σ’αφήνουν
μα σε ξυπνούν από το λήθαργό σου
στιγμές ζωής απλόχερα προσφέρουν
_