Έννοιες

_
Αυθεντικότητα

Το να είναι κάποιος συνεπής στις απόψεις μου μέσα στο χρόνο, όχι να μένει απαραίτητα αμετακίνητος αλλά να κάνει διακριτά στους άλλους τα βασικά δομικά στοιχεία των σκέψεων και των αξιών στην ζωή του. Αναφορικά με τη συμπεριφορά του, αυτή να μην μεταλλάσσεται από υπερβολική ευγένεια σε ενοχλητική αγένεια ανάλογα με τις περιστάσεις και την εξυπηρέτηση τυχόν προσωπικού του συμφέροντος. Επίσης να μην επηρεάζεται από τάσεις και απόψεις, αμφιβόλου ποιότητας και εγκυρότητας, που ανατρέπουν βασικές αξίες και πιστεύω του. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να χαρακτηριστεί αυθεντικός σε μια τέτοια περίπτωση.

Αδιαφορία

Φαινομενικά ουδέτερη σε πρώτη ματιά, υποτίθεται για να πολεμήσει τα αρνητικά και τις συχνές λεπτομέρειες που κατατρώνε την καθημερινότητά μας, είναι ασφαλώς ένας συμβιβασμός στο τέλμα, μία αποποίηση ευθυνών, μία αποστασιοποίηση από τις υποχρεώσεις μας για τα θέματα των πολλών αλλά και του εαυτού μας. Αρνητικό γνώρισμα αναμφίβολα, εκφράζεται χαρακτηριστικά και στην αποχή των πολλών από τις εκλογές της χώρας. Οι ίδιοι οι αδιάφοροι θεωρούν περίπου σαν γραφικούς αυτούς που διαμαρτύρονται για την παρανομία και αργότερα απορούν για Νόμους που αγνοούσαν - αν και συμφωνούν με αυτούς.


Συλλογικότητα

Το σημαντικότερο γνώρισμα σε μία οργανωμένη κοινωνία είναι η κατανόηση της ωφελιμότητας του να είναι κανείς μέλος σε αυτή και της αναγκαιότητας της εφαρμογής των κανόνων που την διέπουν, των Νόμων. Δυστυχώς, πολύ συχνά στην πατρίδα μας, η συλλογικότητα δεν είναι επαρκώς ανεπτυγμένη. Ο λόγος; Η μη επαρκής κατανόηση ότι η ωφέλεια των πολλών είναι ωφέλεια και σε εμάς τους ίδιους. Και το αντίθετο, η μειωμένη συλλογικότητα είναι σε βάρος της ατομικότητας. Η καταπάτηση των Νόμων, έρχεται σαν μπούμερανγκ σε εμάς τους ίδιους – όπως ας πούμε το κυκλοφοριακό ή τα σκουπίδια που συμβάλλουμε, γρήγορα έρχονται εναντίον μας.

Αγένεια

Απίστευτος όγκος ηχητικών κυμάτων για λέξεις όπως ευχαριστώ, παρακαλώ, ερωτήσεις στον παρελθόντα χρόνο ή άλλα στερεότυπα ευγένειας κυρίως μεταξύ αγνώστων. Αυτή είναι μία τυπική ευγένεια - κυρίως στους επαγγελματικούς χώρους, πλην όμως απαραίτητη για την εξάλειψη της αγένειας που είναι το μεγαλύτερο ελάττωμα. Ακόμα και το μικρό ψέμα θα ήταν προτιμότερο οπό την ωμή αλήθεια, στον λανθασμένο χρόνο και με τα ακατάλληλα άτομα. Ο κόσμος θα ήταν χειρότερος αν ανάμεσα στην ευγένεια και την ειλικρίνεια επιλέγαμε τη δεύτερη. Η ευγένεια, έστω επίπλαστη, έρχεται να εξουδετερώσει την αγένεια.


Σοβαρότητα

Οι ερμηνείες που δίνονται στη λέξη σοβαρότητα είναι αρκετές. Τελευταία έχει γίνει προσπάθεια να δαιμονοποιηθεί μιας και κακώς συγχέεται με την σοβαροφάνεια. Η σοβαρότητα ορίζεται κυρίως σαν η συνέπεια μεταξύ λόγων και έργων και γενικότερα η αποφυγή πολλών λόγων και η εστίαση στις πράξεις. Ίσως άλλοι να έδιναν διαφορετικό ορισμό ή χαρακτηριστικά της: χαμηλό προφίλ, δυναμισμός, εργατικότητα, αποφυγή γελοιοτήτων. Τα πιο πολλά για την σοβαρότητα στην ζωή μας συνοψίζονται στους στίχους του ποιητή: “όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις (την ζωή σου) μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.”

Ρεαλισμός

Η πιο δύσκολη έννοια, ίσως ο ξενικός της τίτλος, ίσως επειδή συνδέεται με τα μοντέρνα κινήματα Τέχνης. Είναι η δυνατότητα να βλέπεις μεν τα πράγματα μέσα από το δικό σου πρίσμα, αλλά να τα αντιμετωπίζεις σύμφωνα με πραγματικά δεδομένα. Προτιμώ να είμαι ρεαλιστής παρά αφελής, έλεγε κάποιος. Πώς υλοποιείται στην πράξη; Αρχικά κανείς ας ξεκινούσε από μία βάση επίγνωσης των δυσκολιών της ζωής και στη συνέχεια ας οικοδομούσε τα όποια θετικά, εκμεταλλευόμενος τις μεγάλες δυνατότητες που η ζωή δίνει. Στον χώρο της Τέχνης, ο ρεαλισμός υλοποιείται με το πέρασμα από την εξιδανίκευση και τον συναισθηματισμό σε μία ολοένα και πραγματικότερη απεικόνιση των πραγμάτων της ζωής.
_

Η Σημαία

_
Πάντα κι όπου σ` αντικρίζω,
με λαχτάρα σταματώ,
υπερήφανα δακρύζω,
ταπεινά σε χαιρετώ.

Δόξα αθάνατη στολίζει
κάθε θεία σου πτυχή
και μαζί σου φτερουγίζει
της πατρίδος η ψυχή.

Όταν ξάφνου σε χαϊδεύει
τ` αγεράκι τ` αλαφρό,
μοιάζεις κύμα, που σαλεύει
με χιονόλευκον αφρό.


Κι ο σταυρός που λαμπυρίζει
στην ψηλή σου κορυφή,
ειν` ο φάρος που φωτίζει
μιαν ελπίδα μας κρυφή.

Σε θωρώ κι αναθαρρεύω
και τα χέρια μου χτυπώ,
σαν αγία σε λατρεύω,
σα μητέρα σ` αγαπώ.

Κι απ` τα στήθη μου ανεβαίνει
μια χαρούμενη φωνή:
«Να 'σαι πάντα δοξασμένη,
ω Σημαία γαλανή!»

Ιωάννης Πολέμης
_

Ηθικόν ακμαιότατον (το ζητούμενο είναι)

Το ζην και το ευ ζην

Μέσα στην περιδίνηση της οικονομικής κρίσης που βιώνουμε, όχι τόσο υλικά, πολλοί από εμάς αλλά μάλλον ψυχολογικά, πού να βρεις όρεξη για αναρτήσεις ιστολογίων; Για σχολιασμό σε άλλα ιστολόγια δεν συζητάμε καν, μιας και το έχουμε δυστυχώς εγκαταλείψει από νωρίς. Το γράψιμο στον ελεύθερο χρόνο μας είναι για το ευ ζην, πού διάθεση για συγγραφές και τα συναφή όταν, καθημερινά, οι φήμες, οι διαδόσεις και η ίδια η όψη της πραγματικότητας θέτουν εν αμφιβόλω το ίδιο το ζην; Ή μήπως όχι; Η φτώχεια είναι υλικό μέγεθος ενώ η μιζέρια ψυχολογικό έλεγε ένας λόγιος στις οάσεις ποιοτικής τηλεόρασης πρόσφατα. Η πλάστιγγα γέρνει προς τη μεριά της μιζέριας ή μάλλον της ψυχολογικής υποτονίας. Όταν βλέπεις ασθενείς με αληθινά προβλήματα να παλεύουν και να χαμογελούν, το θέμα μας είναι ασφαλώς ψυχολογικό.



Η αποσύνδεση ηθικής και χρήματος

Η κρίση που βιώνουμε δεν είναι λένε οικονομική αλλά πρώτιστα αξιών. Δύσκολα θα το έλεγε αυτό κάποιος που βρίσκεται στην πείνα ή στα όριά της. Θέλετε να πείτε επομένως πως την προηγούμενη δεκαετία ή και πρωτύτερα, υπήρχε ηθικός πλούτος; Δυσκολεύομαι να το παρακολουθήσω. Η ηθική και το χρήμα είναι δύο διαφορετικά πράγματα που μπορεί να συγκλίνουν, μπορεί και όχι, κατά την προσωπική μου άποψη δύσκολα θα βρω πολύ πλούσιο που να είναι αληθινά ανιδιοτελής. Επιπρόσθετα όταν οι εκπεφρασμένες απόψεις περί τάχα σύνδεσης της οικονομικής κρίσης σαν αποτέλεσμα αυτής των αξιών προέρχονται από άτομα που έχουν άνετα τα προς το ζην, πόσο μπορείς να τις πιστέψεις; Είναι βέβαιο ότι το σύστημά μας έχει πρώτιστη αξία το χρήμα περισσότερο από την κοινωνική συνοχή, αυτό ίσχυε και στο παρελθόν.

Έργα αντί μόνο λόγων

Η υπερπληροφόρηση, οι υπεραναλύσεις, οι επαναλαμβανόμενες διαπιστώσεις και πλεονάζουσες ‘ειδήσεις’, δίχως συχνά ουσιαστική γνώση, περί κρίσης και των παραγώγων της, οι προβλέψεις για το μέλλον, συνήθως δυσοίωνες, δεν οδηγούν σε φωτεινά μονοπάτια. Θετικές δράσεις χρειάζεται για την υλοποίηση έξυπνων ρεαλιστικών ιδεών. Οι Αρχαίοι ημών πρόγονοι όταν μιλούσαν για την Αρχαία Ελληνική φιλοσοφία εννοούσαν ένα βιωματικό τρόπο, την σύνδεσή της με πράξεις, και έτσι όταν οι νέοι ήθελαν να μυηθούν σε αυτή συμμετείχαν σε ένα φιλοσοφικό τρόπο ζωής. Πολλώ δε μάλλον όταν εδώ μιλάμε για υποδεέστερες ιδέες, η εφαρμογή τους είναι εκ των ων ουκ άνευ.



Κοινωνική συνείδηση

Η έλλειψη ομαδικότητας, της γνώσης της αξίας του καλού των πολλών, της κατανόησης της ωφελιμότητας του να είσαι μέλος μίας οργανωμένης κοινωνίας και βέβαια των συνεπαγόμενων υποχρεώσεων που αυτή επιβάλλει, είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των Ελλήνων του σήμερα. Αυτή η έλλειψη, δεν κάνει κακό μόνο στους διπλανούς μας εφόσον υποτίθεται ότι θα μας ωφελήσει εμάς αλλά και στον ίδιο μας το εαυτό σε σύντομο ή απώτερο μέλλον. Η παρατεταμένη απεργία στο δημόσιο ας πούμε, πέρα από τη διεκδίκηση δίκαιων αιτημάτων, ζημιώνει τους πολλούς αλλά και τους απεργούς τους ίδιους με τις μειωμένες υπηρεσίες που όλοι δικαιούνται να έχουν. Η παιδεία είναι ασφαλώς η πρώτη αιτία αυτής της έλλειψης, μέχρι όμως να την φτιάξουμε, ας λειτουργήσουν οι Νόμοι.

Αισιοδοξία, η αληθινή λύση

Ποια θα ήταν η απάντηση σε όλα αυτά; Προφανώς η αισιόδοξη αντιμετώπιση των πραγμάτων όταν αυτή συνοδεύεται από αντίστοιχες δράσεις, άμεσες ή πιο μακροπρόθεσμες. Όπως στον ασθενή, κάποιος εστιάζει στα δυνατά του σημεία, για να παλέψει, να προχωρήσει και στο τέλος να τα καταφέρει, έτσι και στην περίπτωση των τωρινών οικονομικών εμποδίων, η εξεύρεση αποτελεσματικών λύσεων δεν μπορεί να είναι αποκομμένη από την πίστη στην επίτευξη ενός καλού σκοπού. Σε αυτή την περίπτωση μονάχα θα είμαστε σε θέση να δρέψουμε τους καρπούς των προσπαθειών μας που είναι δεδομένες. Άλλωστε, όπως έλεγε κι ένας καλός δάσκαλός μου, το πιο βαθύ σκοτάδι είναι λίγο πριν ξημερώσει.



Σας εύχομαι

Καλά Χριστούγεννα
και
Ευτυχισμένος ο Καινούργιος Χρόνος 2012 !!

Εκατό λόγοι που γουστάρουμε να είμαστε Έλληνες

_
1. Γιατί έχουμε θάλασσα να την πιεις στο ποτήρι
2. Γιατί μπροστά στο ρεβανί τι να μας πει το μιλφέιγ
3. Γιατί το καρπούζι το αγοράζουμε ολόκληρο και όχι σε φέτες
4. Γιατί «καμάκι» και «σουβλάκι» είναι το πρώτο ποίημα που μαθαίνουμε
5. Γιατί τους μεζέδες που συνοδεύουν το τσιπουράκι δεν τους φτάνει κανένα «ορντέβρ»
6. Γιατί στην Ελλάδα κάθε νύχτα τελειώνει το επόμενο πρωί
7. Γιατί «λουλουδοπόλεμος» δεν υπάρχει σε καμιά άλλη χώρα
8. Γιατί πίνουμε κι ένα ποτηράκι παραπάνω χωρίς να μας πίνει
9. Γιατί μπορούμε να απολαύσουμε τον καφέ μας με τσιγάρο. Όχι να τον πιούμε σφηνάκι και να πάμε να καπνίσουμε κρυφά στο σπίτι μας
10. Γιατί το φλερτ είναι το εθνικό μας χόμπι
11. Γιατί στην Ελλάδα όλοι βρίζουμε το Δημόσιο και ταυτόχρονα σκοτωνόμαστε για μια θέση εκεί
12. Γιατί έχουμε δεν έχουμε λεφτά, ένα μπουζουκάκι θα το πάμε
13. Γιατί έχουμε νοοτροπία «και αύριο μέρα είναι»
14. Γιατί όταν μπαίνουμε σε λεωφορείο κάνουμε τα πάντα για να βρούμε θέση να καθίσουμε
15. Γιατί δεν το παίζουμε ψευτοπουριτανοί. Τις «λαδιές» μας τις κάνουμε με θράσος


16. Γιατί είμαστε πρώτοι στο φανάρι και κορνάρουμε τον εαυτό μας από συνήθεια
17. Γιατί ξέρουμε καλύτερα να ξοδεύουμε παρά να αποταμιεύουμε
18. Γιατί δε μοιραζόμαστε τη βενζίνη στο αυτοκίνητό μας με αυτούς που βάζουμε μέσα
19. Γιατί δεν κάνουμε ποτέ επίσκεψη «με άδεια χέρια»
20. Γιατί η λέξη «κερνάω» υπάρχει στο λεξιλόγιό μας
21. Γιατί άντε να εξηγήσεις στον ξένο τι σημαίνει «καψούρα»
22. Γιατί βράζει το αίμα μας
23. Γιατί στην Ελλάδα η οικογένεια έχει ακόμα αξία
24. Γιατί κατά βάθος...είμαστε καλά παιδιά
25. Γιατί τα καταφέρνουμε πάντα...έστω και την τελευταία στιγμή
26. Γιατί δε «μασάμε» από 400 χρόνια σκλαβιάς
27. Γιατί για τα μάτια μιας γυναίκας κάναμε 10 χρόνια πόλεμο
28. Γιατί όταν οι ξένοι δεν έβρισκαν λέξεις έκλεβαν τις δικές μας
29. Γιατί η λέξη φιλότιμο δεν υπάρχει σε καμία άλλη γλώσσα


30. Γιατί καλή η κιθάρα και το όμποε αλλά το μπουζούκι βγάζει άλλο ήχο
31. Γιατί το «Αι Γενέαι Πάσαι» της Μεγάλης Παρασκευής μας σηκώνει την τρίχα κάγκελο
32. Γιατί όποια πέτρα κι αν σηκώσεις Έλληνες θα βρεις από κάτω
33. Γιατί ερωτευόμαστε και μισούμε με πάθος
34. Γιατί τις δύσκολες στιγμές τις περνάμε με φίλους χωρίς να χρειαζόμαστε ψυχίατρο
35. Γιατί ο Σωκράτης, ο Αριστοτέλης και ο Περικλής ήταν Έλληνες
36. Γιατί η Μερκούρη, ο Χατζιδάκις και ο Ελύτης ήταν Έλληνες
37. Γιατί η συνταγή «αλά ελληνικά» είναι η πιο πετυχημένη
38. Γιατί η τρέλα δεν πάει στα βουνά...πάει στις παραλίες!
39. Γιατί οι καλοκαιρινές διακοπές είναι κοντά και... πού να τρέχουμε τώρα!
40. Γιατί όταν οι άλλοι ανακάλυπταν το κρέας εμείς είχαμε ήδη χοληστερίνη
41. Γιατί όταν εμείς φτιάχναμε τον Παρθενώνα οι άλλοι κοιμόντουσαν πάνω στα δέντρα
42. Γιατί εμείς δώσαμε τα φώτα σε όλους αυτούς που το παίζουνε ηγέτες και οδηγούν στην ειρήνη κάνοντας πολέμους
43. Γιατί η φέτα και το ελαιόλαδο μεταφράστηκαν σε ελληνικό ταμπεραμέντο
44. Γιατί "Ένα γλυκό χωρίς"! Και όλοι καταλαβαίνουν πως πρόκειται για φραπέ
45. Γιατί μπορούμε να παρατήσουμε τα πάντα για έναν μεγάλο έρωτα!


46. Γιατί στη γλώσσα μας διακρίνουμε μεταξύ έρωτα και αγάπης...ξέρουμε όμως να ζούμε με πάθος και τα δυο!
47. Γιατί αλλάζουμε κινητό κάθε χρόνο, αυτοκίνητο κάθε τρία χρόνια και ερωτικό σύντροφο κάθε τρεις και λίγο
48. Γιατί όταν οι άλλοι φορούσαν προβιές λύκων εμείς υφαίναμε αραχνοΰφαντους χιτώνες
49. Γιατί οι Έλληνες δεν πολεμούν σαν ήρωες αλλά οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες (Winston Churchill- 1941)
50. Γιατί δε βάζουμε κέτσαπ στο φαγητό μας. Έχει από μόνο του υπέροχη γεύση
51. Γιατί όταν πονάμε ξέρουμε να κλαίμε και να χορεύουμε τη ζεμπεκιά με περηφάνια
52. Γιατί ο Έρωτας ήταν Έλληνας Θεός. Γι αυτό ξέρουμε και να αγαπάμε
53. Γιατί μπορεί να είμαστε οξύθυμοι αλλά ποτέ δεν κρατάμε κακία
54. Γιατί κανένας άλλος δεν χαίρεται για την καταγωγή του όσο εμείς
55. Γιατί παρόλο που γνωρίζουμε τον κίνδυνο τολμάμε
56. Γιατί η τρέλα στην Ελλάδα πάει με χίλια....Γι αυτό όλοι τρέχουν στο δρόμο
57. Γιατί το 95% των αστεριών και των πλανητών έχουν ελληνική ονομασία
58. Γιατί δουλεύουμε για να ζούμε και δε ζούμε για να δουλεύουμε
59. Γιατί έχουμε του κόσμου τα ελαττώματα και παρόλα αυτά είμαστε ακαταμάχητοι
60. Γιατί η ζωή μας είναι στο «δυνατό» ενώ των ξένων στο «αθόρυβο»
61. Γιατί αν η χώρα μας δεν ήταν η ομορφότερη του κόσμου, θα τη διάλεγαν για σπίτι τους οι δώδεκα θεοί του Ολύμπου;
62. Γιατί όταν φωνάζουμε «αδελφέ» στο δρόμο, όλοι γυρνάνε
63. Γιατί κάνουμε τις περισσότερες καταχρήσεις κι όμως ζούμε περισσότερο
64. Γιατί ακόμα κι ο Αϊνστάιν παραδέχτηκε ότι οφείλει πολλά σε έναν Έλληνα
65. Γιατί όταν συζητάμε για δίαιτα είμαστε πάντα στο τραπέζι και τρώμε
66. Γιατί κάποτε «φωτίσαμε» ολόκληρο τον κόσμο
67. Γιατί μιλάμε δυνατά και γελάμε με την καρδιά μας
68. Γιατί είμαστε οι μόνοι που ξεκινάμε το μεσημέρι για καφεδάκι και καταλήγουμε να πίνουμε ούζο μέχρι πρωίας
69. Γιατί μπροστά στο Μετσοβόνε τύφλα να χει το Έμενταλ
70. Γιατί με μια φλόγα καταφέραμε να ενώσουμε ολόκληρο τον κόσμο
71. Γιατί ξέρουμε να εκφράζουμε το σ' αγαπώ με κάθε πιθανό τρόπο
72. Γιατί τα πιο απίστευτα είναι κι ελληνικά
73. Γιατί κυκλοφορούμε στο δρόμο στις δύο το βράδυ και δε νιώθουμε ότι είμαστε σε στοιχειωμένη πόλη
74. Γιατί σουβλάκι, σουτζουκάκι και λοιπές ελαφριές γεύσεις είναι η αδυναμία μας


75. Γιατί είμαστε περήφανοι για το παρελθόν μας
76. Γιατί δεν πάμε για ύπνο με τις κότες αλλά το ξημερώνουμε διασκεδάζοντας
77. Γιατί ακόμη και το πιο μικρό ξωκλήσι μας λούζεται από φως. Δεν πιάνεται η ψυχή μας απ' τη σκοτίδα του βιτρώ
78. Γιατί τα λέμε έξω απ΄ τα δόντια
79. Γιατί ξέρουμε να «κλέβουμε» αλλά και να μην «καρφώνουμε» αυτόν που «κλέβει» στις εξετάσεις
80. Γιατί έχουμε πάντα μια λύση- έστω και πλάγια- σε όλα
81. Γιατί οι γονείς μας δεν ξεχνάνε ότι υπάρχουμε μόλις κλείσουμε τα δεκαοκτώ
82. Γιατί είμαστε των άκρων
83. Γιατί την κάθε δυσκολία την αντιμετωπίζουμε για χιούμορ
84. Γιατί το αντιπροσωπευτικότερο ελληνικό σύνθημα είναι: «Για την Ελλάδα, ρε ******!»
85. Γιατί οι Ολυμπιακοί Αγώνες γεννήθηκαν εδώ
86. Γιατί όταν θέλουμε να λιαστούμε, έχουμε αμμουδιά και θάλασσα. Δεν ξεχυνόμαστε στα γρασίδια ούτε βουτάμε στα σιντριβάνια
87. Γιατί βλέπουμε τον ουρανό γαλάζιο κι όχι μολυβί
88. Γιατί εδώ που ζούμε όλο το χρόνο, ο ξένος το έχει σκοπό ζωής να έρθει μία εβδομάδα
89. Γιατί η Ελλάδα είναι η πιο φτωχή χώρα με τους πιο πλούσιους κατοίκους
90. Γιατί είχαμε μάγκες προγόνους
91. Γιατί ξέρουμε τι θα πει κέφι
92. Γιατί μιλάμε καλά τις ξένες γλώσσες...αλλά ποιοι μιλούν καλά τα ελληνικά;
93. Γιατί πίνουμε και καπνίζουμε περισσότερο από όλους και ζούμε περισσότερο από όλους
94. Γιατί εμείς γράφουμε την Ιλιάδα, και οι ξένοι την κάνουν έργο χιλιάδες χρόνια μετά
95. Γιατί το τζατζίκι, το σουβλάκι, η μαγκιά και το φιλότιμο είναι ελληνικά
96. Γιατί μας αρέσει τα λεφτά και τα ψάρια να τα τρώμε πάντα φρέσκα
97. Γιατί ενώ έχουμε μικρή χώρα, έχουμε μεγάλη καρδιά
98. Γιατί το δικό μας μοντέλο ζωής έχει πολλέεεεεεες καμπύλες
99. Γιατί η μάνα μου κάθε Αύγουστο απλώνει τραχανά. Οι άλλοι τι απλώνουν;
100. Γιατί το σύνθημα Ελευθερία ή Θάνατος ήταν ελληνικό.

Πηγή: http://www.inout.gr/showthread.php?t=7936
_

Στιβ Τζομπς, ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι της νέας εποχής (*)

_
*: Του Σπύρου Μ. Αλεξίου

Την Πέμπτη τα ξημερώματα με ξύπνησε ένα push up notification στο κινητό μου. Το μήνυμα από το Bloomberg, στο οποίο είμαι mobile συνδρομητής, με ενημέρωνε για τον θάνατο του Στιβ Τζομπς. Αμέσως άνοιξα το pulse στο iPad μου και είδα τη ροή ενημέρωσης των δικτύων. Μπήκα στο twitter και διάβασα τα μηνύματα εκατομμυρίων ανθρώπων, που απέτιναν φόρο τιμής. Ανέβασα στον «τοίχο» του facebook βιντεάκια από το YouTube στη μνήμη του Τζομπς. Και τότε συνειδητοποίησα ότι, όλες αυτές οι κινήσεις μου, που είναι πλέον αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο, δεν θα υπήρχαν χωρίς εκείνον.

Για να χρησιμοποιούμε τους υπολογιστές, θα έπρεπε να ξέρουμε... κώδικα μηχανής, θα ακούγαμε μουσική ακόμα από discman, θα βλέπαμε για χιλιοστή φορά τη Χιονάτη στον κινηματογράφο, τα κινητά μας θα είχαν ακόμα κουμπάκια. Και τα e-mails θα θεωρούνταν είδος πολυτελείας...

Ο Στιβ Τζομπς ήταν ο άνθρωπος που άλλαξε τον τρόπο, με τον οποίο βιώνουμε την τεχνολογία σήμερα. Ήταν ο εφευρέτης που μας χάρισε το ποντίκι και τα παράθυρα στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, τα MP3 players στη μουσική, τα έξυπνα κινητά με οθόνες αφής, τα toystory και τα cars στα κινούμενα σχέδια, τα tablets για να μπούμε στη νέα εποχή. Ήταν ο οραματιστής που άνοιξε νέους δρόμους σε τέσσερις κλάδους: των υπολογιστών, της μουσικής, της κινητής τηλεφωνίας και των κινουμένων σχεδίων.

Σε όσους πιστεύουν ότι, αν δεν ήταν αυτός, θα ήταν κάποιος άλλος, θα πρέπει να υπενθυμίσω ότι και στις τέσσερις αγορές όπου άνοιξε νέους δρόμους, κανείς δεν ακολούθησε κάποιον διαφορετικό ή εναλλακτικό. Όλοι τον αντέγραψαν! Ο Στιβ Τζομπς ανήκει στην κατηγορία τον πραγματικά αναντικατάστατων. Είναι, όπως έγραψαν οι Financial Times, ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι της σύγχρονης εποχής.

Υπολογιστές

Στη δεκαετία του '80 όλοι οι κομπιουτεράδες κοιτάζονταν μεταξύ τους για να βρουν τρόπους, ώστε να κάνουν προσιτούς στο ευρύ κοινό τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Μόνον αυτός σκέφτηκε το visual περιβάλλον των windows.


Στη δεκαετία του '90 η μουσική βιομηχανία έβλεπε να καταρρέουν οι πωλήσεις δίσκων, κάτω από τις επιθέσεις της πειρατείας. Ο Τζομπς εφηύρε το iPod, και το ψηφιακό κατάστημα πώλησης μουσικής, το iTunes store. Έφτυσε αίμα, προκειμένου να πείσει τα στούντιο να πουλάνε φτηνά τα τραγούδια. Έτσι, περιόρισε το κύμα παράνομων downloads. Και καθιέρωσε έναν νέο τρόπο πώλησης της μουσικής. Τον οποίο όλοι έσπευσαν να αντιγράψουν.

Την ίδια δεκαετία, ενώ η Disney και η αγορά κινουμένων σχεδίων έπνεαν τα λοίσθια, ο Στιβ δημιούργησε την Pixar και εισήγαγε τους υπολογιστές στον σχεδιασμό των καρτούν. Το Τoy story, ο Ρατατούης, o Wall-e, o Nemo, το Monster Inc, οι Incredibles, το bug's life και τα Cars ξανάφεραν τα παιδιά στις αίθουσες. Η Disney εξαγόρασε την Pixar. Ο Τζομπς μπήκε στο δ.σ. της Disney κι ένας ακόμη κλάδος άλλαξε κατεύθυνση...

Kινητά τηλέφωνα

Τη δεκαετία του 2000, ενώ φαινόταν αποτελματωμένη η αγορά κινητής τηλεφωνίας, με δεκάδες projects παγωμένα και την τεχνολογία 3G στα σκουπίδια, δημιούργησε το iPhone. Ένα κινητό τηλέφωνο με οθόνη αφής, εύκολη πρόσβαση στο Διαδίκτυο, και το απόλυτο όπλο για τα social media. Ο Τζομπς, επί της ουσίας, πήρε τα έξυπνα κινητά από τις τσέπες των executives και τα μοίρασε στον λαό. Έκανε ακριβώς ό,τι και ο Φορντ με το Ford T, ο Φέρντιναντ Πόρσε με τον «Σκαραβαίο». Αποτέλεσμα: οι χρήστες πέταξαν τα παλιά κινητά με τα κουμπάκια, σχημάτισαν ουρές για να αγοράσουν iPhone και συμβόλαια Ίντερνετ, το 3G βγήκε από τη ναφθαλίνη, η αγορά κινητής ξεμπλόκαρε και γέμισε ζεστό χρήμα.

Τablets

Κατά τη δεκαετία που τώρα διανύουμε, η αγορά των ηλεκτρονικών υπολογιστών φαινόταν κορεσμένη. Κάθε σπίτι είχε και σταθερό υπολογιστή και laptop. Οι εταιρείες κατασκευής μείωναν το προσωπικό και οι προγραμματιστές γίνονταν... ταξιτζήδες. Μπορεί να ζούσαμε την έκρηξη των social media, αλλά όλη η βιομηχανία προσέφυγε στα netbooks, αυτούς τους μικρούς, φτηνούς, αργοκίνητους, χαμηλών επιδόσεων υπολογιστές, για να κάνει τζίρους. Μόνον ο Στιβ Τζομπς σκέφτηκε τα tablets ως λύση, που θα απαντήσει στις ανάγκες των νέων καιρών! Και δημιούργησε, για άλλη μια φορά, μια νέα αγορά. Όλη η βιομηχανία τον ακολούθησε. Ο κόσμος ξαναστήθηκε στην ουρά για να ψωνίσει. Οι εταιρείες hardware άνοιξαν νέες γραμμές παραγωγής. Οι προγραμματιστές γύρισαν και πάλι στα γραφεία τους. Και, ως εκ θαύματος, ο κλάδος της τεχνολογίας είναι ο μόνος, μέσα στη διεθνή κρίση, που αναπτύσσεται με φρενήρεις ρυθμούς!


Appstore

Η μεγαλύτερη, όμως, συνεισφορά του στην αγορά είναι το Appstore. Για να λειτουργήσουν τα iPhones, iPads και iPods, χρειάζονται εφαρμογές. Ο Τζομπς δημιουργεί ένα online μαγαζί, το Appstore, όπου οι προγραμματιστές πουλάνε απευθείας στους χρήστες τις εφαρμογές τους. Αποτέλεσμα: μια αγορά με τζίρο 2 δισ. δολ., που δίνει δουλειά σε εκατομμύρια προγραμματιστές, σε όλο τον κόσμο, δημιουργεί ένα νέο κύμα από startup εταιρείες παγκοσμίως, σπάει το μονοπώλιο των μεγάλων στούντιο προγραμματισμού και ρίχνει τις τελικές τιμές! Αντιγράφεται για άλλη μια φορά από όλους τους ανταγωνιστές του. Και σήμερα ζούμε τη νέα άνοιξη του software. Σκεφτείτε, μόνο, ότι, αν δεν είχε ανακαλύψει το iPhone, που έδωσε στον λαό το εύκολο mobile Ίντερνετ, δεν θα υπήρχε το twitter, για παράδειγμα. Aκόμη θα επικοινωνούσαμε με msn messanger στο desktop...

Πώς θα είναι η τεχνολογική μας ζωή μετά τον Τζομπς; Για την πρώτη πενταετία, ευτυχώς, έχει φροντίσει να μας αφήσει παρακαταθήκη. Κινητά με οθόνης αφής και ταμπλέτες είναι ακόμα hot stuff, που δεν έχουν κάνει τον κύκλο τους. Φοβάμαι, εντούτοις, ότι το 2015, όταν όλες αυτές οι τεχνολογίες θα έχουν δώσει το pick τους, για άλλη μια φορά θα κοιταζόμαστε μεταξύ μας και θα ψάχνουμε απελπισμένα για νέες ιδέες. Και τότε είναι που θα γίνει δραματικά αισθητή η απουσία του Στιβ...

Και κάτι ακόμα:

Καθημερινά στέλνουμε, και λαμβάνουμε, δεκάδες e-mails σε φίλους και συνεργάτες। Το 1985, όταν απολύθηκε από την Αpple, ο Jobs δημιούργησε τη ΝeXT και εφηύρε το NeXtmail. Τη δυνατότητα, δηλαδή, να επισυνάπτουμε στο e-mail έγγραφα, μουσική και βίντεο. Θυμηθείτε, λοιπόν, την επόμενη φορά που θα στείλετε κάποιο e-mail με τραγούδι ή βιντεάκι, ότι κι αυτό στον Τζομπς το χρωστάμε...

Πηγή: http://www.isotimia.gr/default.asp?pid=24&ct=38&artid=101094
_

Σκέψεις του σήμερα

_
- Το πιο σύνηθες όταν είμαστε καλεσμένοι σε κάποιο μυστήριο της εκκλησίας και ειδικότερα σε γάμους και βαπτίσεις: άνθρωποι καλοντυμένοι και χαρούμενοι εκ πρώτης όψεως, που όμως όχι μόνο αδιαφορούν για το ίδιο το μυστήριο αλλά παρενοχλούν όσους θέλουν να το παρακολουθήσουν. Οι σκηνές της κατήχησης του νεοφώτιστου έχουν καταντήσει λόγια που χάνονται μέσα θόρυβο της φλυαρίας των παρευρισκομένων. Μάλιστα, όταν τελείωσε σχετικό μυστήριο, καλός μου φίλος, καλεσμένος, με ρώτησε ποιο είναι το όνομα του νεοφώτιστου. Μόνο στα χωριά θα τύχεις σε αυθεντικό γάμο ή βάπτιση, εκεί που ξέρουν να τηρούν τις παραδόσεις και να συλλαμβάνουν το νόημά τους. Η εκ διαμέτρου αντίθετη εικόνα συναντιέται, δυστυχώς για εμάς, στις καθολικές εκκλησίες του εξωτερικού που επικρατεί ο απόλυτος σεβασμός στο χώρο και στα μυστήρια που τελούνται, σχεδόν υποδειγματικός.


- Η κυριαρχία των δήθεν είναι γνωστή και χιλιοειπωμένη. Είναι οι άνθρωποι που άλλα δείχνουν και άλλα εννοούν. Το έλλειμμα της αυθεντικότητας τους είναι σημειωτέο επειδή τα όποια αληθινά μέσα τους εγκλωβίζονται από λανθάνουσες συμπεριφορές. Θυμάμαι σε ζωντανή συναυλία, η τραγουδίστρια διαμαρτυρήθηκε (έντεχνα) επειδή το πλήθος ήταν αδιάφορο και συζητούσε υψηλοφώνως. Προς το τέλος της εκδήλωσης, οι ίδιοι άνθρωποι επιθυμούσαν από την τραγουδίστρια - αφού στο μεταξύ μαγεύτηκαν από τις μελωδίες της και αίφνης απέκτησαν υψηλή μουσική παιδεία – να παρατείνει το πρόγραμμά της για να την απολαύσουν. Η σκηνή μου προκάλεσε το γέλιο, αφού ήταν τόσο εξόφθαλμα ψεύτικη η αντίδραση του κοινού.

- Όπου σταθείς και όπου βρεθείς, όλοι μιλούν για λεφτά, φόρους, χρέος, με λεπτομερείς υπολογισμούς. Είναι αξιοσημείωτο, πως, όσο πιο πλούσιοι ή νεόπλουτοι είναι κάποιοι, τόσο μεγαλύτερο άγχος έχουν για τις μικρές διαφορές ποσοστώσεων, ελάχιστες προσαυξήσεις ή τέλη ακινήτων που είναι απλά ποσοστά επί τοις χιλίοις των αντικειμενικών αξιών των περιουσιών τους. Και οι φτωχότεροι υποφέρουν αλλά το μεγάλο άγχος το έχουν οι προηγούμενοι. Κάποτε διαφήμιζαν τα εξωτικά τους ταξίδια ή τα ακριβά εστιατόρια που δειπνούσαν. Σήμερα τους έχει πιάσει τρέμουλο με την αύξηση των τιμών των ταχυφαγείων κατά 8,5%. Μα τόσος ξεπεσμός; Μάλλον φοβούνται μήπως γκρεμιστεί το χάρτινο οικοδόμημα της σκέψης τους.


- Ο εγωισμός και ο φθόνος είναι από τα μεγαλύτερα ελαττώματα. Ο εγωιστής είναι συνήθως υπερφίαλος, δεν παραδέχεται τυχόν λάθη του και κυρίως σπάνια μπορεί να μπει στη θέση του άλλου να μάθει πως νιώθει, αν έχει κάποια ανάγκη. Αυτή η στάση του συνοδεύεται συχνά και με αγένεια που είναι το μέγιστο ελάττωμα. Φυσικό επακόλουθο εφόσον μάλλον αδυνατεί να δει με τα μάτια του άλλου. Η ευγένεια του είναι τυπική ή διεκπεραιωτική. Ο φθόνος είναι συνοπτικά μια κατάσταση μίσους για την ευτυχία του άλλου, η οποία σταδιακά συνοδεύεται με έλλειψη αγάπης της ευτυχίας του κόσμου. 'Οταν δε, ο φθόνος από αρνητική αίσθηση, υλοποιείται σε πράξεις, οδηγεί σε βλαπτικά αποτελέσματα για τους αποδέκτες του ως σκέψη. Ας πούμε ζηλεύουμε την επινόηση του άλλου και προσπαθούμε να την αντιγράψουμε και να την υλοποιήσουμε εμείς οι ίδιοι.

- Θα μας τρελάνουν οι επικεφαλής του Ευρωπαϊκού κέντρου και της συνεργασίας τους στην απέναντι ήπειρο. Λογής πολιτικοί, αξιωματούχοι, διαμορφωτές της κοινής γνώμης και αναλυτές μεταβάλλουν τόσο συχνά την άποψη τους, που ένας έφηβος μαθητής γυμνασίου θα επιδείκνυε μεγαλύτερη σταθερότητα. ‘Λάβετε μέτρα γιατί αλλιώς θα βγείτε από το Ευρώ’, ‘Δεν πρέπει να βγει η Ελλάδα από τον Ευρώ γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε με καταστροφή για τους εταίρους’, ‘Ο κίνδυνος της Ελληνικής χρεοκοπίας είναι μηδενικός’ ή ‘Υπάρχουν 99% πιθανότητες να χρεοκοπήσει η χώρα’. Αν κάποιος άσημος αναγνώστης δημοσίευε σε ιστολόγια παρόμοια σενάρια, με τέτοια συχνότητα αντικρουόμενων απόψεων, πως θα αντιμετωπιζόταν από τους σοβαρούς; Αν πάντως ένας μαθητής διατύπωνε στα μαθήματα του τέτοιες απόψεις, θα ήταν διαρκώς μετεξεταστέος.
_

"Δυστυχώς επτωχεύσαμεν"

_
Η φράση Δυστυχώς επτωχεύσαμεν αποτελεί μια ιστορική αναφορά που πιστώνεται στον πρωθυπουργό της Ελλάδας, Χαρίλαο Τρικούπη. Ο Τρικούπης λέγεται πως χρησιμοποιήσε τη φράση σε ομιλία του στη Βουλή στις 10 Δεκεμβρίου του 1893, αναφερόμενος στην οικονομική κατάσταση του κράτους και την αδυναμία του να αποπληρώσει το δημόσιο χρέος του. Η Κυβέρνησή του κήρυξε πτώχευση, η οποία και επέφερε την επιβολή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου σε βάρος της Ελλάδας. Έκτοτε, η φράση αυτή χρησιμοποιείται για να δηλώσει αποτυχία, τόσο για οικονομικά θέματα όσο και για γενικότερους λόγους.

Αν και θεωρείται πως η φράση λέχθηκε από το βήμα της Βουλής, αμφισβητείται πως χρησιμοποιήθηκε από τον Τρικούπη στην ομιλία του, καθώς από τα πρακτικά της Βουλής δεν προκύπτει κάτι τέτοιο. Διάφορες άλλες μαρτυρίες, (όπως η μαρτυρία του Ανδρέα Συγγρού στα Απομνημονεύματά του, που αναφέρει πως άκουσε εκείνη την μέρα τον Τρικούπη να προφέρει την φράση στην ομιλία του), αναφέρουν πως η φράση ελέχθη κανονικά από αυτόν, αλλά χωρίς να είναι ξεκάθαρο αν ειπώθηκε στη Βουλή ή εκτός αυτής.


Στη πραγματικότητα η φράση αυτή λέχθηκε από τον Χ. Τρικούπη την παραπάνω ημερομηνία από του βήματος της Βουλής (Παλαιά Βουλή), όχι όμως απευθυνόμενος προς το Σώμα της Βουλής ως επίσημη διακήρυξη, αλλά "εν τη ρύμη του λόγου" του, αναφέροντας "εν παρόδω" στις αναγκαίες προς τους δανειστές διαπραγματεύσεις, που πίεζαν απροκάλυπτα τον οικονομικό έλεγχο της Ελλάδας, "ότι πρέπει να λαλήσωμεν προς αυτούς επτωχεύσαμεν δυστυχώς κ.λπ."

Η αντιπολίτευση όμως εκμεταλλευόμενη κομματικά τη φράση αυτή παράστησε τον πρωθυπουργό να κηρύσσει με αυτήν επίσημα από του βήματος της Βουλής τη χρεωκοπία της Ελλάδας. Τη θέση αυτή υιοθέτησαν και όλα σχεδόν τα έντυπα της εποχής σε σημείο που να δημιουργήσουν ακόμα και απαγοητευτική εντύπωση στους οπαδούς του Χ. Τρικούπη. Η προπαγάνδα αυτή το πόσο ευνόησε υπέρμετρα την τότε αντιπολίτευση διαφαίνεται από τον ειρωνικό σκωπτικό χαρακτήρα που αποδόθηκε σ΄ αυτήν και που χρησιμοποιήθηκε ομοίως μυριάδες φορές με συνέπεια να παραμείνει ιστορική μέχρι σήμερα.

Σημειώνεται ότι παρόμοια επίσης φράση, ελαφρά παραλλαγμένη, χρησιμοποίησε και ο Ελευθέριος Βενιζέλος, όταν με την φράση του «τελικώς επτωχεύσαμεν» τον Μάιο του 1932, η κυβέρνησή του θα κηρύξει για άλλη μια φορά πτώχευση της Ελλάδας, κάτω από το υψηλό χρέος του εξωτερικού δανεισμού, επικαλούμενος ακόμη και τη Μικρασιατική Καταστροφή, που είχε σημειωθεί δέκα χρόνια πριν, αλλά και τη διεθνή οικονομική ύφεση από το Κραχ του 1929, ενώ στην πραγματικότητα ήταν συσσώρευση πολλών χρεών μαζί από την αρχή του αιώνα.

Πηγή: ΒικιΠαιδεία: Δυστυχώς επτωχεύσαμεν
_